வருவிக்க உற்ற நாள்

 வருவிக்க உற்ற நாள்

அன்பர்கள் அனைவருக்கும் வணக்கம். மக்களே எப்படி இருக்கிறீர்கள். மீண்டும் உங்களை சந்திப்பதில் மகிழ்ச்சி.

இன்று வள்ளலாரின் 203 ஆம் ஆண்டு வருவிக்க உற்ற நாள். எல்லா உலகிலும் உள்ள, எல்லா உயிர்களும் இன்புற்று வாழ, இவ்வுலகில் வருவிக்க உற்றவர் வள்ளலார். அகத்தே கருத்து, புறத்தே வெளுத்திருந்த உலகர் அனைவரையும் சகத்தே திருத்திச் சன்மார்க்க சங்கத்தை அடைவித்திட, இவ்வுலகில் வருவிக்க உற்றவர் வள்ளலார்.

இப்பிரபஞ்சத்தில் எண்ணற்ற உலகம் உள்ளது. அதையெல்லாம் விடுத்து, நாம் வசிக்கும் நமது உலகை தேர்ந்தெடுத்து இறைவன் நமது வள்ளற்பெருமானை இங்கே வருவிக்க உற்றார்.

இந்த உலகில் மொத்தம் 195 நாடுகள் உள்ளன. அவைகளில் நமது இந்தியத் திருநாட்டை தேர்ந்தெடுத்து இறைவன், வள்ளற்பெருமானை வருவிக்க உற்றார் .

இந்தியாவில் 28 மாநிலங்கள் உள்ளன. அவற்றில் நமது தமிழ்நாட்டை தேர்ந்தெடுத்து, இறைவன், வள்ளற்பெருமானை வருவிக்க உற்றார்.

தமிழ்நாட்டில் மொத்தம் 38 மாவட்டங்கள் உள்ளன. அதில் கடலூர் மாவட்டத்தை தேர்ந்தெடுத்து, இறைவன், வள்ளலாரை வருவிக்க உற்றார்.

எனவே, வள்ளலாரின் அருளானது, கடலூர் மாவட்டத்திலிருந்து புறப்பட்டு, தமிழ்நாடு, இந்தியா, உலகம், பிரபஞ்சம் என விரிவடைகிறது மக்களே.

அதுபோல், இவ்வுலகில் சுமார் 7170 மொழிகளில் மக்கள் பேசுகின்றனர். அதில் சுமார் 121 மொழிகள் இந்தியாவில் பேசப்படுகின்றன. 121 மொழிகளில் தமிழ் மொழியை தேர்ந்தெடுத்து, இறைவன், வள்ளற்பெருமானை வருவிக்க உற்றார்.

தமிழ் மொழியை வள்ளலார் மிகவும் போற்றி எழுதியுள்ளார். தமிழ் என்னும் சொல்லுக்கு ஒரு தனி விரிவுரையே எழுதியுள்ளார் வள்ளலார்.

ஒரு முறை, வள்ளலார் சென்னையில் வசித்த காலத்தில், அப்போது இருந்த காஞ்சி சங்கராச்சாரியார் அவர்கள், சமஸ்கிருத மொழியில் சில சந்தேகங்களை கேட்டு தெளிவடைய, வள்ளற்பெருமானை சந்திக்கின்றார்.

வள்ளலாருக்கு படிப்பறிவு அறவே கிடையாது மக்களே. படிக்கத் தெரியும், எழுதத் தெரியும் அவர் பள்ளியில் கற்றது அவ்வளவுதான். எல்லாம் இறைவன் கொடுத்த அறிவுதான். வள்ளலாருக்கு தமிழ், சமஸ்கிருதம் இவை இரண்டிலும் புலமை உண்டு மக்களே. அதனால் அன்றைய சங்கராச்சாரியார் வள்ளலாரை சந்திக்கின்றார்.

சங்கராச்சாரியார்  தனக்கு சமஸ்கிருதத்தில்  ஏற்பட்ட சந்தேகத்தை வள்ளலாரிடம் கூற, வள்ளலாரும் தனது சமஸ்கிருத புலமையால் அதனை தீர்த்துவைக்கிறார்.

பிறகு, சங்கராச்சாரியார், வள்ளலாரைப் பார்த்து, “சமஸ்கிருதமே உலக மொழிக்கெல்லாம் மாத்ரு பாஷா” என சொல்கிறார். அதாவது, உலக மொழிக்கெல்லாம் சமஸ்கிருதமே தாய் மொழியாகும் என சொல்கிறார். சங்கராச்சாரியாருக்கு இது தேவையில்லாத பேச்சு, சந்தேகம் தீர்ந்ததா…. நன்றி சொல்லிவிட்டு கிளம்பியிருக்க வேண்டும். நம் வள்ளலார் சும்மா விடுவாரா மக்களே.  

வள்ளலார், சற்றும் தயங்காமல், சங்கராச்சாரியின் கருத்துக்கு மறுப்பும் கூறாமல், ”அப்படியானால், உலக மொழிக்கெல்லாம் தமிழ் மொழியே பித்ரு பாஷா” என சங்கராச்சாரியாரிடம் ஆணித்தரமாக எடுத்துரைத்தார் வள்ளலார். அதாவது உலக மொழிக்கெல்லாம் தமிழ் மொழியே தந்தை மொழியாகும் என வள்ளலார் எடுத்துரைத்தது நம்மை எல்லாம் பரவசப் படுத்தும் கருத்து அல்லவா மக்களே.

ஆடம்பரத்தையும், ஆராவாரத்தையும், கஷ்டத்தையும், பெரு மறைப்பையும், பொழுது போக்கையும் உண்டு பண்ணுகின்ற சமஸ்கிருதம் முதலான மொழிகளில் எனக்கு ஆசை செல்லவொட்டாது, படிப்பதற்கும், அறிவதற்கும் மிகவும் சுலபமானதும், பாடுவதற்கும், துதிப்பதற்கும் மிகவும் இனிமை உடையதாகவும், சாகாக் கல்வியை மிகவும் சுலபமாய் அறிவிப்பதற்கும், திருவருள் வலத்தால் கிடைத்த தமிழ் மொழியிலே என் மனதை பற்றச் செய்து, அந்த தமிழ் மொழியால் பல்வகை தோத்திரப் பாடல்களை பாட்டுவித்து அருளினீர். தமிழ் பாஷையே அதி சுலபமாகச் சுத்த சிவானுபூதியை கொடுக்கும். என்று வள்ளலார் கூறுவதை அறியுங்கள் மக்களே.

7170 மொழிகளில் திருவருட்பாவை எந்த மொழியில் இறைவன் கொடுத்தான்? தமிழ் மொழியில் இறைவன் கொடுத்துள்ளான். தமிழ் தெரிந்த நம்மில் எத்தனை பேர் திருவருட்பாவை தொட்டு படித்திருப்பீர்கள்? மற்ற மொழிக்காரர்களுக்கு கிடைக்காத பாக்கியம் தமிழர்களுக்கு கிடைத்ததை நம்மில் எத்தனை பேர் உணர்கிறோம்?

இந்த 203 ஆம் ஆண்டு வள்ளலார் வருவிக்க உற்ற நாளிலிருந்து, நாம் அனைவரும் திருவருட்பா படிப்போம், பாடுவோம், உண்மை அறிவோம். வள்ளற்பெருமான் வருவிக்க உற்ற தினமான தனிப்பெருங் கருணை நாள் அன்று தமிழ்நாடு அரசு, விடுமுறை நாளாக அறிவிக்க வேண்டும் என்பதை நமது முதல்வர் ஜோசப் விஜய் சார் அவர்களை, மக்கள் சார்பாக கேட்டுக்கொண்டு விடை பெறுகிறேன், நன்றி மக்களே.

--TMR

CUDDALORE

9445545475

வள்ளலார் வருவிக்கவுற்ற நாள் - 203 ஆம் ஆண்டு கொண்டாட்டம்

 

என்ன புண்ணியம் செய்தேனோ – அய்யா

நான் என்ன புண்ணியம் செய்தேனோ…

சரியை கிரியை யோகமெல்லாம்

சிரித்து வெட்கித் தோல்வியுற்று

எரிந்து நாசமாகி ஞானம்

ஒன்றே நிலைத்து ஓங்கநான்

என்ன புண்ணியம் செய்தேனோ – அய்யா

நான் என்ன புண்ணியம் செய்தேனோ…

அருட் பெருஞ்ஜோதி எழுந்து

என்னில் முச்சந்தி முழுதும்

இருள் கடந்து ஒளிர்கிறதே

இம்மையில் மறுமை பெறநான்

என்ன புண்ணியம் செய்தேனோ – அய்யா

நான் என்ன புண்ணியம் செய்தேனோ…

கல்லை கடவுளெனும் பக்தியை

கடந்து நானும் சன்மார்க்க

எல்லை தொட்டு இராமலிங்க

அபயம் என்று வாழ்ந்திடநான்

என்ன புண்ணியம் செய்தேனோ – அய்யா

நான் என்ன புண்ணியம் செய்தேனோ…

மூட வழக்கமெல்லாம் மண்

மூடிப் போனதென்ன என்

மாட விளக்கெரிந்து மாயை

மாளும் நாளைக் காணநான்

என்ன புண்ணியம் செய்தேனோ – அய்யா

நான் என்ன புண்ணியம் செய்தேனோ…

ஜீவ காருண்ய தயவெல்லாம்

ஜெயம் ஜெயமென்றே என்

பாவ செயலெல்லாம் தெறித்து

பாய்ந்து ஓடுகிறதே நான்

என்ன புண்ணியம் செய்தேனோ – அய்யா

நான் என்ன புண்ணியம் செய்தேனோ…

வள்ளலார் யார்யாரென்றே உலகர்

வரமறுக்க வள்ளல் உன்

உள்ளமதை அறிந்து நான்நடக்க

உண்மை அதைஅறிய நான்

என்ன புண்ணியம் செய்தேனோ – அய்யா

நான் என்ன புண்ணியம் செய்தேனோ…

மூன்று தேகமதை மூழ்கி

முத்தெடுத் தேன் நாளும்

தோன்றி தோன்றாமலும் தேகம்

தான்விளங்க அய்யா நான்

என்ன புண்ணியம் செய்தேனோ – அய்யா

நான் என்ன புண்ணியம் செய்தேனோ…

அணையா தீபம் என்றும்

எனையாளும் ஜோதி இன்றும்

துணையாகும்  வண்ண மிங்கு

தலையாகும் தேகம் பெறநான்

என்ன புண்ணியம் செய்தேனோ – அய்யா

நான் என்ன புண்ணியம் செய்தேனோ…

நானிருக்கும் இடத்தில் வந்து

நானாக நீஅமர்ந் தருளி

வானிருக்கும் தேவ ரெல்லாம் 

வாயடைத்து மெய்சிலிர்க்க நான்

என்ன புண்ணியம் செய்தேனோ – அய்யா

நான் என்ன புண்ணியம் செய்தேனோ…

கரணமெல்லாம் கைகூடி செத்தாரை

கண் விழிக்க எழுப்பிடவே

மரணமில்லா பெரு வாழ்வு

மனிதன் எனபெற்றிடவே நான்

என்ன புண்ணியம் செய்தேனோ – அய்யா

நான் என்ன புண்ணியம் செய்தேனோ…

-TMR

04-10-2026

தொழுவூர் வேலாயுத முதலியார் அவர்கள் வள்ளலாரைப் பற்றி பிரமஞான சபைக்கு (Theosophical Society) கொடுத்த அறிக்கை.

                                                      ஜூலை, 1882 ஆம் ஆண்டு 
                               தொழுவூர் வேலாயுத முதலியார் அவர்கள் 
                  வள்ளலாரைப் பற்றி பிரமஞான சபைக்கு (Theosophical Society) 
                                                                              கொடுத்த அறிக்கை. 

=========================================================================

To the Author of “ Hints on Esoteric Theosophy ”

Sir ,— I beg to inform you that I was a Chela of the late “ Arulprakasa Vallalare,” otherwise known as Chithumbaram Ramalinga Pillay Avergal, the celebrated Yogi of Southern India. Having come to know that the English community, as well as some Hindus, entertained doubts as to the existence of the Mahatmas (adepts), and, as to the fact of the Theosophical Society having been formed under their special orders ; and having heard, moreover, of your recent work, in which much pains are taken to present the evidence about these Mahatmas pro and con— I wish to make public certain facts in connection with my late revered Guru. My belief is, that they ought effectually to remove all such doubts, and prove that-Theosophy is no empty delusion, nor the Society in question founded on an insecure basis.

Let me premise with a brief description of the personality of and the doctrines taught by the above mentioned ascetic, Ramalingam Pillay.

He was born at Maruthur, Chittambaram Taluq, South Arcot, Madras Presidency. He came to live at Madras at an early period of his career, and dwelt there for a long time. At the age of nine, without any reading, Ramalingam is certified by eye-witnesses to have been able to recite the contents of the works of Agustia and other Munis equally respected by Dravidians and Aryans. In 1849, I became his disciple, and, though no one ever knew where he had been initiated, some years after, he gathered a number of disciples around him. He was a great Alchemist. He had a strange faculty about him, witnessed very often, of changing a carnivorous person into a vegetarian ; a mere glance from him seemed enough to destroy the desire for animal food. He had also the wonderful faculty of reading other men’s minds. In the year 1855, he left Madras for Chidambaram, and thence to Vadulur and Karingooli, where he remained a number of years. Many a time, during his stay there, he used to leave his followers, disappearing to go no one knew whither, and remaining absent for more or less prolonged periods of time. In personal appearance, Ramalingam was a moderately tall, spare man— so spare, indeed, as to virtually appear a skeleton—yet withal a strong man, erect in stature, and walking very rapidly ; with a face of a clear brown complexion, a straight, thin nose, very large fiery eyes, and with a look of constant sorrow on his face. Toward the end lie let his hair grow long; and, what is rather unusual with Yogis, he wore shoes. His garments consisted but of two pieces of white cloth. His habits were excessively abstemious. He was known to hardly ever take any rest. A strict vegetarian, he ate but once in two or three days, and was then satisfied with a few mouthfuls of rice. But when fasting for a period of two or three months at a time, he literally ate nothing, living merely on warm water with a little sugar dissolved in it.

As he preached against caste, he was not very popular. But still people of all castes gathered in large numbers around him. They came not so much for his teachings, as in the hope of witnessing and learning phenomena, or “ miracles,” with the power of producing which ho was generally credited ; though he him self discredited the idea of anything supernatural, asserting constantly that his was a religion based on pure science. Among many other things he preached that :—

• Though the Hindu people listened not to him, nor gave ear to his counsels, yet the esoteric meaning of the Vedas and other sacred books of the East would be revealed by the custodians of the secret— the Mahatmas—to foreigners, who would receive it with joy ;

• that the fatal influence of the Kalipurusha Cycle which now rules the world, will be neutralized in about ten years ;

• that the use of animal food would be gradually relinquished;

• that the distinction between races and castes would eventually cease, and the principle of Universal Brotherhood be eventually accepted, and a Universal Brotherhood be established in India ;

• that what men call “ God” is, in fact, the principle of Universal Love— which produces and sustains perfect Harmony and Equilibrium throughout all nature ;

• that men, once they have ascertained the divine power latent in them , would acquire such wonderful powers as to be able to change the ordinary operations of the law of gravity, etc., etc.

In the year 1867, he founded a Society, under the name of “ Sumarasa Veda Sanmarga Sungham ,” which means a society based on the principle of Universal Brotherhood, and for the propagation of the true Vedic doctrine. I need hardly remark that these principles are identically those of the Theosophical Society. Our Society was in existence but for five or six years, during which time a very large number of poor and infirm persons wero fed at the expense of its members.

 When he had attained his 54th year (1873), he began to prepare his disciples for his departure from the world. He announced his intention of going into Samadhi. During the first half of 1873 he preached most forcibly his views upon Human Brotherhood. But, during the last quarter of the year, he gave up lecturing entirely and maintained an almost unbroken silence. He resumed speech in the last days of January, 1874, and reiterated his prophecies— hereinafter narrated. On the 30th of that month, at Metucuppam, we saw our master for the last time. Selecting a small building, he entered its solitary room after taking an affectionate farewell of his Chelas, stretched him self on the carpet, and then, by his orders, the door was locked and the only opening walled up. But when, a year later, the place was opened and examined, there was nothing to be seen but a vacant room. He left with us a promise to re-appear some day, but would give us no intimation as to the time, place, or circumstances. Until then, however, he said that he would be working not in India alone, but also in Europe and America and all other countries, to influence the minds of the right men to assist in preparing for the regeneration of the world.

Such, in short, is the history of this great man. The facts I have referred to above are within the knowledge of thousands of people. His whole occupation was the preaching of the sublime moral doctrines contained in the Hindu Shastras, and the instilling into the masses of the principles of Universal Brotherhood, benevolence and charity. But to his great disappointment he found among his large congregations but few who could appreciate his lofty ethics. During the latter part of his visible earthly career, he often expressed his bitter sorrow for this sad state of things, and repeatedly  exclaimed —

“ You are not fit to become members of this Society of Universal Brotherhood. The real members of that Brotherhood are living far away, towards the North of India . You do not listen to me. You do not follow the principles of my teachings. You seem to be determined not to be convinced – by me. Yet the time is not far off, when persons from Russia , America (these two countries were always named), and other foreign lands will come TO India and preach to you this same doctrine of Universal Brotherhood. Then only, will you know and appreciate the grand truths that I am now vainly trying to make you accept. You will soon find that THE Brothers who live in the far North will work a great many wonders in India, and thus confer incalculable benefits upon this our country.” This prophecy has, in my opinion, just been literally fulfilled. The fact, that the Mahatmas in the North exist, is no new idea to us, Hindus; and the strange fact that the advent of Madame Blavatsky and Colonel Olcott from Russia and America was foretold several years before they came to India, is an incontrovertible proof that my Guru was in communication with those Mahatmas under whose directions the Theosophical Society was subsequently founded

Tholuvore Velayudham Mudeliar , F.T.S.

Witnesses

Munjacuppum Singaravelu Mudeliar ,

President of the Krishna Theo. Socy.

Combaconam Aravamudu Ayangar ,

Fellow of the Nellore Theosophical Society.

“ The official position of Vellayu Pandit as one of the Pandits of the Presidency College is an ample guarantee of his respectability and trust worthiness.”

G. Muttuswamy Chetty,

Judge of the Small Cause Court, Madras,

Vice-President of the Madras Theo. Socy. E d i t o r ’s N o t e .— This is one of those cases of previous foretelling of a coming event, which is least of all open to suspicion of bad faith. The honourable character of the witness, the wide publicity of his Guru’s announcements, and the impossibility that he could have got from public rumour, or the journals of the day, any intimation that the Theosophical Society would be formed and would operate in India— all these conspire to support the inference that Ramalingam Yogi was verily in the counsels of those who ordered us to found the Society. In March, 1873, we were directed to proceed from Russia to Paris. In June, we were told to proceed to the United States where we arrived July 6th. This was the very time when Ramalingam was most forcibly prefiguring the events which should happen. In October 1874, we received an intimation to go to Chittenden, Vermont, where, at the famous homestead of the Eddy family, Colonel Olcott was engaged in making his investigations - now so celebrated in the annals of Spiritualism - of the so-called "material" ization of Spirits." November, 1875, the Theosophical Society was founded, and it was not until 1878, that the correspondence, begun with friends in India, which resulted in the transfer of the Society's Head-quarters to Bombay in February, 1879.   

மனித தேகத்தில் மட்டுமே கடவுள் காரியப்படுகிறார்.

மனித தேகத்தில் மட்டுமே கடவுள் காரியப்படுகிறார்

Follow our Whatsapp Channel https://whatsapp.com/channel/0029VbDW7XI3mFY7siSmq43f

மக்களே வணக்கம். எப்படி இருக்கிறீர்கள்…

 

கடவுள் எங்கே காரியப்படுகிறார் என்பதை வள்ளலார் வழியில் நாம் இன்று பார்ப்போம் மக்களே, கவனமாக கேளுங்கள்.

 

மனித தேகத்தில்தான் கடவுள் காரியப்படுகின்றார், மற்ற உயிரினங்களின் தேகங்களிலும், நாம் வணங்கும் சிலைகளிலும் கடவுள் காரியப்படுவதில்லை என வள்ளலார் கூறுகின்றார்.

 

சொன்னால் ஆச்சரியப்படுவீர்கள். நாம் இதுவரை, நமது உடம்பில் எங்கெங்கெல்லாம் முடி முளைத்திருக்கின்றது, எந்தெந்த இடத்தில் முடி முளைக்காமல் இருக்கின்றது, ஏன், சில இடங்களில் மட்டும் முடி முளைக்கிறது, ஏன் மற்ற இடங்களில் முடி முளைக்கவில்லை, என்ற பிண்ட விசாரத்தை நாம் செய்திருக்க மாட்டோம்.

 

இதுவரை எந்த அருளாளர்களும் செய்யாத விசாரத்தை வள்ளலார் செய்தார். ஆம்,  நமது மனித தேகத்தில் முளைக்கும் ரோமத்தைக் கொண்டு, கடவுள் மனித தேகத்தில் மட்டுமே காரியப்படுவதை கண்டுபிடித்து மக்களுக்கு போதிக்கிறார்.

 

அவரது விசாரம் எப்படிப்பட்டது என்பதை இனி நாம் பார்க்கலாம் மக்களே…

 

நமது மனித தேகத்தில் புருவம் முதலான இடங்களில் உரோமம் இருக்கின்றது. ஆனால், நெற்றியில் உரோமம் இல்லையே? அது ஏன்? என்று வள்ளலார் தன்னுடன் விசாரிக்கிறார்.

 

அதற்கான பதிலாக, வள்ளலார் என்ன சொல்கிறார்… பார்ப்போம்…

 

முதலில் நமது உரோமங்கள் ஏன் கருமை நிறத்திலும், சிலருக்கு செம்மை நிறமாகவும் இருக்கின்றது? என்பதை வள்ளலார் விளக்குகிறார். அதாவது நமது மனித தேகமானது, பாதம் முதல் தலை வரையும், பஞ்ச பூதங்களில் ஒன்றான, வாயுவால் ஆன தேகமாகும்.

 

பஞ்ச பூதங்களில் ஒன்றுதான் வாயு. அந்த வாயுவில் பஞ்ச பூதங்களும் காரியப்படுகின்றன. நமது வாயுவான தேகத்தில் நிலம் காரியப்பட்டு நமது மனித தேகம் உருவானது. அதாவது, தசைகள், எலும்புகள், பற்கள், நரம்புகள், தோல் மற்றும் முடிகள் ஆகியவை நிலத்தின் கூறுகளாகும்.

 

 நமது வாயுவான தேகத்தில் நீர் காரியப்பட்டு, இரத்தம், உமிழ்நீர், வியர்வை, சிறுநீர், விந்து போன்றவை நீரின் கூறுகளாகும்.

 

நமது வாயுவான தேகத்தில் நெருப்பு காரியப்பட்டு, உடலை வெப்பமாக வைத்துக்கொள்வது, கண் பார்வை, புத்தி கூர்மை போன்றவை நெருப்பின் கூறுகளாகும்.

 

நமது வாயுவான தேகத்தில்  வாயு அதாவது காற்று காரியப்பட்டு, சுவாசிக்கும் சுவாசம், இரத்த ஓட்டம், இதயத் துடிப்பு, கை கால்களை அசைத்தல், கழிவுகளை வெளியேற்றல் போன்றவை காற்றின் கூறுகளாகும்.

 

நமது வாயுவான தேகத்தில் ஆகாயம் காரியப்பட்டு, நமது தேகத்தில் உள்ள உறுப்புகளில் உள்ள வெற்றிடங்களை குறிக்கிறது. நமது அனைத்து உறுப்புகளிலும் வெற்றிடங்கள் உள்ளன.

 

வாயுவின் நிறம் செம்மை, நிலத்தின் நிறம் கருமை. நமது உடலில் வாயுவும், நிலமும் முக்கிய காரணம் ஆதலால், நமது உரோமங்கள் செம்மையாகவும் அல்லது கருமையாகவும் உள்ளன.

 

நரை முடி உண்டாகக் காரணம் என்ன?

 

வயதாகிவிட்டதால் நரை உண்டாகிறது என்று சொல்வீர்கள். அப்படி என்றால், ஏன் சிலருக்கு இளம் வயதிலேயே நரை உண்டாகிறது? வள்ளலார் என்ன சொல்கிறார் என்றால்…

 

தத்துவக் கெடுதியால், மனித தேகத்திற்கு நரைமுடி உண்டாகிறது என்கிறார் வள்ளலார். இந்த தத்துவங்களை கடந்து நிற்பவர் நமது வள்ளலார். அவரது முடி, அவர் மறையும்வரை, அதாவது அவரது 51 ஆம் வயது வரை  கருமையாக இருந்தது.

 

சரி, தத்துவக் கெடுதி என்பது என்ன?

 

வள்ளலார் ஜீவகாருண்ய ஒழுக்கத்தை மட்டும் நம்மை கடைபிடிக்கச் சொல்ல வில்லை. ஜீவகாருண்ய ஒழுக்கம் அல்லாது, மேலும் நான்கு ஒழுக்கங்களை கடைபிடிக்கச் சொல்லியிருக்கிறார்.

 

அதாவது, இந்திரிய ஒழுக்கம், கரண ஒழுக்கம், ஜீவ ஒழுக்கம், ஆன்ம ஒழுக்கம் என்ற நான்கினையும் ஒரு மனிதனானவன் கடைபிடிக்க வேண்டும் என்கிறார்.

 

இந்த நான்கு ஒழுக்கத்தைப் பற்றி நாம் தனியாக வேறொரு பதிவில் பார்ப்போம். இந்த நான்கு ஒழுக்கத்தில் இரண்டாவதாக உள்ள கரண ஒழுக்கத்தை கடைபிடிக்காமல் போனதால், உண்டாவதுதான் தத்துவ கெடுதியாகும். இந்த தத்துவக் கெடுதியால்  உண்டாவது நரை முடியாகும்.

 

ஆண்களின் உடம்பில் மொத்தம் 27 இடங்களில் உரோமங்கள் தோன்றும். அந்த 27 இடங்களையும் வள்ளலாரே சொல்கிறார்,, கேளுங்கள். அப்படியே நான் சொல்ல சொல்ல எண்ணிக்கொள்ளுங்கள் மக்களே…

 

தலை ஒன்று,

புருவங்கள் ஒன்று

கண் இமைகள் நான்கு,

மூக்கின் உட்புறம் ஒன்று,

மீசை ஒன்று,

கன்னம் ஒன்று,

காதுக்கு உட்புறம் ஒன்று,

மார்பு காம்பு இரண்டு,

அக்குள் இரண்டு,

தொப்புளுக்கு சற்று மேல் ஒன்று,

அடி வயிறு ஒன்று,

லிங்கத்தடி ஒன்று,

புட்டத்தின் கீழ்புறம் ஒன்று,

தொடை இரண்டு,

முழங்கால் ஒன்று,

பாதத்தின் மேலிடம் மற்றும் விரலின் மேலிடம் பலவும், இவை அனைத்தும் சேர்த்து ஒன்று என வைத்துக்கொள்ளுங்கள்,

முதுகு ஒன்று,

மார்பு ஒன்று,

முழங்கைக்கு கீழ் இரண்டு,

கைவிரலின் மேற்புறம் ஒன்று

 

ஆக, மொத்தம் 27 இடங்களில் ஆண்களுக்கு உரோமங்கள் இருக்கும். வாயுவாகிய தேகத்தில் நிலம் காரியப்படும் இடங்கள், ஆண் தேகத்தில் இந்த 27 இடங்களாகும். எனவே ஆண்களுக்கு இந்த 27 இடங்களில் ரோமங்கள் தோன்றுகின்றன.

 

இந்த இடங்கள் இல்லாமல் மற்ற இடங்களில் ஆண்களுக்கு ரோமங்கள் தோன்றினால் அது தத்துவக் கெடுதியாகும்.

 

வாயுவாகிய தேகத்தில் அக்னி காரியப்படும் இடங்களில் உரோமங்கள் தோன்றியும் தோன்றாமலும் அருகியிருக்கும்.

 

பெண்களுக்கு உரோமங்கள் தோன்றக்கூடிய இடங்கள்,

தலை ஒன்று,

புருவம் ஒன்று,

கண் இமைகள் நான்கு,

மூக்கின் உட்புறம் ஒன்று,

அக்குள் இரண்டு,

யோனி ஒன்று,

ஆக மொத்தம் 10 இடங்களில் மட்டுமே பெண்களுக்கு உரோமங்கள் தோன்றும்.

 

பெண்களின் வாயுவாகிய தேகத்தில், அக்னி பல இடங்களில் காரியப்படுவதால்,  இந்த 10 இடங்களைத் தவிர மற்ற இடங்களில் பெண்களுக்கு உரோமங்கள் தோன்றுவது தத்துவக் கெடுதியாகும்.

 

முக்கியமாக பெண்களுக்கு, வாய், மார்பு, மார்பின் கீழ் பகுதிகளில் அக்னி காரியப்படுவதால் அந்தப் பகுதிகளில் உரோமங்கள் தோன்றாது.

 

ஆண் பிள்ளையின் தேகத்தில் மூன்று இடங்களில் சத்து உண்டு. அவை மண்டையின் மூளை, கொப்பூழ், லிங்கத்தின் கீழ்புறம்.

 

பெண் பிள்ளையின் தேகத்தில் நான்கு இடத்தில் சத்து உண்டு. மண்டையின் மூளை, மார்பகங்களுக்கு கீழ், கொப்பூழ், குய்யம்.

 

ஆகவே ஆண்களும் பெண்களும் தங்கள் தேகத்தின் சத்து உள்ள இடங்களை திறந்து வைத்திருத்தல் ஆகாது. சத்து காய்ந்து போகும். 

 

“மக்களே… வள்ளலார் ஏன் எப்போதும் முக்காடு போட்டு தனது தலையை மூடிக்கொண்டிருக்கிறார் என இப்போது தெரிகிறதா?

 

சரி மக்களே… நாம் இதுவரை, மனித தேகம் எவற்றால் ஆனது, நமது தேகத்தில் செம்மை முடி, கருமை முடி, நரை முடிகள் ஏன் தோன்றுகின்றன?, மனித தேகத்தில் ஆண்களுக்கு உரோமங்கள் தோன்றக்கூடிய இடங்கள், பெண்களுக்கு உரோமங்கள் தோன்றக்கூடிய இடங்கள் ஆகியவைகளை பற்றி பார்த்தோம்.

 

இவ்வளவு விளக்கமும் வள்ளலார் எதற்காக சொல்கிறார் என்றால், நாம் ஆணாக இருந்தாலும், பெண்ணாக இருந்தாலும், மனித தேகத்தில் குறிப்பாக நெற்றியில் ஏன் உரோமங்கள் தோன்றவில்லை? என்பதனை சொல்வதற்காகத்தான் வள்ளலார், மனித தேகத்தின் உரோம தத்துவங்களை முதலில் சொல்லி பிறகு அதன் வழியாக பிந்துஸ்தானத்தைப் பற்றி விளக்குகிறார்.

 

சரி மக்களே… நாம் இப்போது பிந்துஸ்தானம் என்றால் என்ன என்பதைப் பற்றி வள்ளலார் வழியில் பார்ப்போம்…

 

பிந்துஸ்தானம் என்றால் மையப்புள்ளி என்று பொருள். நமக்கெல்லாம் இரண்டு கண் புருவங்கள் உண்டல்லவா? அந்த இரண்டு கண் புருவங்களுக்கும் மத்தியில் உள்ள புள்ளிதான், அதாவது நெற்றியில் பொட்டு வைக்கும் இடந்தான் பிந்துஸ்தானம் எனப்படும். இதனை புருவ மத்தி என்றும், அறிவுயிடம் என்றும், பாலம் என்றும், முச்சுடர் என்றும், முச்சந்தி என்றும், முப்பாழ் என்றும், நெற்றிக்கண் என்றும், கபாடஸ்தானம் என்றும், சபாத்துவாரம் என்றும், மஹாமேரு என்றும், சிற்சபை என்றும், லலாடம் என்றும், சாக்கிர ஸ்தானம் என்றும், மூக்கு நுனி என்றும், பல பெயர்களால் நமது புருவ மத்தி அழைக்கப்படுகின்றது.

 

வாயுவால் ஆன மனித தேகத்தில் மட்டுமே, நமது தலை முடிக்கும், புருவ மத்திக்கும் இடைபட்ட நெற்றி பகுதியில் உரோமங்கள் தோன்றாது. அங்கே வாயுவில், அக்னி கூறு மிகப்பிரகாசமாக செயல்படுகின்றது.

 

பிந்துஸ்தானம் என்றால், பிந்து என்றால் ஆன்மா, பிந்து என்ற ஆன்மா அமரும் இடம் அக்னி ஆகும். எனவே ஆன்மாவும் அக்னியும் இணைந்திருக்கும் இடம் நெற்றி பகுதியாகும். ஆன்ம விளக்கம் அதாவது ஆன்ம அறிவு நெற்றியில் உள்ளது. எனவே மனித தேகத்தார்களுக்கு நெற்றியில் உரோமம் தோன்றாது.

 

நெற்றியில் உரோமம் உண்டாகாத மனிதர்களுக்கு ஆன்ம காரண அறிவு காரியப்பட்டுள்ளது. மற்ற மிருகாதிகளுக்கு உரோமம் நெற்றியில் உண்டான படியால் அவைகளுக்கு ஆன்ம காரண அறிவு அருகியிருக்கின்றது என்று அறிய வேண்டும்.

 

உண்மை அறிவான ஆன்ம அறிவைக்கொண்டு, அனுபவ அறிவான கடவுள் அறிவை அறிய வேண்டும். கடவுளை அடைவதற்கான ஆன்ம அறிவு மனித தேகத்தில் மட்டுமே விளங்குகின்றது. எனவே, மனித தேகத்தில் மட்டுமே கடவுள் காரியப்படுவார்.

 

இதற்கு மாறாக, சமயங்களிலும் பற்பல மதங்களிலும் உள்ள மகான்கள் தங்கள் சமூகத்திற்குத் தெரிந்த உண்மைகளை  மற்றவர்களுக்கு தெரியாத வண்ணம் அந்த உண்மைகளை அடையாளங்களாகப் உருவகப்படுத்தி, கல் சிலையாகவும், உலோக சிலையாகவும், மர சிலையாகவும், யானை தந்தத்தில் செய்த சிலையாகவும், செங்கள் சிலையாகவும் செய்து, அந்தச் சிலைகளில் கடவுள் காரியப்படுவார் எனச் சொல்வது, அல்லது கடவுளே இந்த சிலைகள்தான் எனச் சொல்வது, சரியை, கிரியை செய்கின்ற மந்தை மாந்தர்கள் செய்யக்கூடிய செயல்களாகும். மந்தை மாந்தர்கள் என்றால், தனித்து சிந்தனை செய்யாமல், கூட்டத்தோடு கூட்டமாக சிந்தித்து, உண்மையறியாமல் செய்யக்கூடிய அறிவற்ற செயலாகும். இதனை சிறு பிள்ளை விளையாட்டு எனச் சொல்வார் வள்ளலார்.

 

 இவ்வாறு சிலை ரூபங்களில் கடவுள் தோன்றி அனுக்கிரகம் செய்வார் என்பது ஏமாற்று வேலையாகும்.  அருளுருவமான சிவத்தை நமது ஆன்ம அறிவாலே அறிவதுதான் உண்மை. எனவே, கடவுள் உங்கள் ஒவ்வொருவரின் தேகத்தில் மட்டுமே காரியப்படுவார், அனுக்கிரகம் செய்வார் என்பதை தெரிந்துக்கொண்டு, இன்றிலிருந்தாவது, உங்கள் தேகத்தை சுத்தமாக்குக்குங்கள், உங்கள் உணவை சுத்தமாக்குங்கள், உங்கள் மனதை சுத்தமாக்குங்கள், உங்கள் செயலை சுத்தமாக்குங்கள், உங்கள் கடவுள் வழிபாட்டை சுத்தமாக்குங்கள், உங்கள் தேகம் கடவுளாகும். என்றும் சிலைகள் கடவுளாகாது என்பதை அறிந்துக்கொள்ளுங்கள் மக்களே. மந்தையோடு மந்தையாக மந்தை மனிதராய் வாழ்ந்தது போதும் மக்களே. வள்ளலார் வழியில் விழிப்போடு நடைபோடுங்கள். மனித தேகத்தில்தான் கடவுள் காரியப்படுவார் என்று சொல்லி விடைபெறுகிறேன்.

 

நன்றி மக்களே.

 

சுத்த சித்தனாக வேண்டுவனே...

சுத்த சித்தனாக வேண்டுவனே...

குற்றம் நினையாத மனமும்
            குறை வில்லாத அறிவும்
பற்று இல்லாத உலகும்
            பய மில்லாத நடையும்
சற்றும் கூடாத வயதும்
            சக்கை இல்லாத உணவும்
சுற்றம் சூழாத உடம்பும்

            சுத்த சித்தனாக வேண்டுவனே. - TMR

சற்றும் கூடாத வயதும் 
சக்கை இல்லாத உணவும் 
சுற்றம் சூழாத உடம்பும் 
சுத்த சித்தனாக வேண்டுவனே 

சுத்த சித்தனாக வேண்டுவனே 
சொல்லும் நாமம் துணையாவதே 
சற்றும் கூடாத ஆசையின்றி 
சாந்தி மலரும் உள்ளமதே 

பொய்யின் பாதை விலகிடவே 
பொருளின் பாரம் குறைந்திடவே 
நெஞ்சம் நாளும் தெளிந்திடவே 
நேர்மை தீபம் ஏற்றுவனே

சுத்த சித்தனாக வேண்டுவனே 
சொல்லும் நாமம் துணையாவதே 
சற்றும் கூடாத ஆசையின்றி 
சாந்தி மலரும் உள்ளமதே 

உண்ணும் சோறும் அருளாகும் 
உறையும் மூச்சும் ஜெபமாகும் 
காணும் யாவும் கருணையாகும் 
கடவுள் பாதம் சரணாகும் 

சற்றும் கூடாத வயதும் 
சக்கை இல்லாத உணவும் 
சுற்றம் சூழாத உடம்பும் 
சுத்த சித்தனாக வேண்டுவனே