தைப்பூசம் - 146

காரணப்பட்டு ச.மு.க. அருள் நிலையம் வழங்கும் ‘சன்மார்க்க விவேக விருத்தி’ என்னும் மின்னூலில் பிப்ரவரி 2017 ஆம் மாதம் வெளிவந்தவை:

தைப்பூசம்

========

25-01-1872-ஆம் ஆண்டு பிரசோற்பத்தி தை மாதம் 13-ஆம் தேதி வியாழக்கிழமை தைப்பூசத்தன்று வள்ளற்பெருமான் தாம் தோற்றுவித்த சத்திய ஞானசபையில் முதன் முதலில் இவ்வுலகெலாம் பொதுநெறி ஓங்கும் பொருட்டு ‘அருட்பெருஞ்ஜோதி’ தரிசனம் காண்பித்தார். அதனைத் தொடர்ந்து தற்போது 09-02-2017-ஆம் ஆண்டு 146-ஆம் ஆண்டு தைப்பூச ஜோதி தரிசனம் நிகழ இருக்கின்றது.

30-01-1874-ஆம் ஆண்டு ஸ்ரீமுக ஆண்டு தை மாதம் 19-ஆம் தேதி வெள்ளிக்கிழமை தைப்பூசத்தன்று வள்ளற்பெருமான் மேட்டுக்குப்பம் சித்திவளாகத்தில் இரவு 12 மணியளவில் நுழைந்து கதவைத் திருக்காப்பிட்டுக்கொண்டார்.

வள்ளற்பெருமான் தமது அகத்தே தாம் கண்டுணர்ந்த அருட்பெருஞ்ஜோதியை புறத்திலே சத்திய ஞான சபையில் காட்டிய நாளும், சித்திவளாகத்தில் கடவுள் நிலையறிந்து அம்மயமானவுடன் தமது புறத்தை மறைத்துக்கொண்ட நாளும் தைப்பூச நன்னாளே ஆகும். அகத்திலே மறைந்திருந்த இறைவனை புறத்திலே காட்டி, புறத்திலே இருந்த தமது உடலை அகத்திலே மறைத்தார். அகம் புறமானது. புறம் அகமானது. இவ்வுலகிடையே அகம் வெளிப்பட்டது, அதனைக் காட்டிய புறம் அகப்பட்டது. அகம் வெளிப்பட்ட இடம் சத்திய ஞானசபை. புறம் அகப்பட்ட இடம் சித்திவளாகம். புறத்தே காட்டியதை அகத்தே கண்டால், நமது புறம் அகமாகும் என்பதே வள்ளலார் நமக்குச் சொன்ன அபூர்வ உண்மை புரட்சி செய்தியாகும், அப்படிப்பட்ட புரட்சியினை ஏற்படுத்திய நாள் தைப்பூசத்தினமாகும்.

ஏன் வள்ளலார் தைப்புச நன்னாளை தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்? வள்ளற்பெருமான் வருவிக்க உற்ற நாட்களுக்கு முன்பே நமது தமிழகத்தில் சைவ சமயத்தில் முருக வழிபாட்டில் தைப்பூசம் மிகவும் சிறப்பாக கொண்டாடடப்பட்டு வந்துள்ளது. எனவே முருகனை வழிபடுவதற்காக இந்நாளை வள்ளற்பெருமான் தேர்ந்தெடுத்தாரா? என்றால் இல்லை.

சத்திய ஞானசபையை இயற்கை விளக்கம் என்பார் வள்ளலார். அது நமது உடலின் தலைப்பகுதியினைக் குறிக்கும். பிண்டத்தில் இயற்கை விளங்கும் இடம் தலைப்பகுதியாகும். அண்டத்தில் இயற்கை விளங்குமிடம் சூரிய / நட்சத்திர சந்திரன் என்னும் பிண்டமாகும். இவ்வாறு அண்டத்திலே பிண்டமாக விளங்கும் சூரியனும் சந்திரனும் ஒன்றுக்கொன்று நிறைவு பெற்று நாமிருக்கும் பூமிக்கு ஒரே நேர்க்கோட்டில் எதிரெதிரே வருகின்ற நாளே இயற்கை விளங்கும் தைப்பூச நன்னாளாகும். ஒவ்வொரு மாதமும் பெளர்ணமி அன்று இதேபோன்று இயற்கை விளக்கிக்கொண்டுதான் உள்ளது. தை மாதம் பூச நட்சத்திரத்தில் வருகின்ற பெளர்ணமியை தைப்பூசம் என்கிறோம். சூரியனுக்கும் பூமிக்கும் நடுவில் சந்திரன் வரும்போது பெளர்ணமியான முழு நிலவு பூமிக்கு காட்சி கொடுக்கும். இக்காட்சி ஒவ்வொரு மாதமும்தான் வருகின்றது. தை மாதத்தில் மட்டும் அதற்கு ஏன் அவ்வளவு சிறப்பு என்றால், தைமாதத்தில் சூரியன் வடதிசைநோக்கி பயணிக்கும். இவ்வாறு வடதிசை நோக்கி சூரியன் பயணிக்கும் வேளையில் ஏற்படும் பெளர்ணமி அன்று நமது தேகத்தில் சக்தி மிகும் என்பது வள்ளலார் கருத்தாகும். எப்படி அண்டத்தில் சூரியன் வடதிசை நோக்கி பயணிக்கின்றாரோ, அவ்வாறு நாமும் இதே நாளில் வடலூர் வடதிசை நோக்கி பயணிக்க அருட்பெருஞ்ஜோதி தரிசனத்தைக் காணலாம் என்ற நோக்கில் தைப்பூசத்தை தேர்ந்தெடுத்தார் வள்ளலார். “வருவார் அழைத்துவாடி வடலூர் வடதிசைக்கே….” என்றதன் நோக்கம் இதுவே.

சேர்ந்தாரைக் கொல்லியான நெருப்பானது (நெருப்பினை தொட்டப் பொருள் எதுவானாலும் அழிந்துவிடும்) சூரியனில் தகித்துக்கொண்டிருக்க…. சூரியன் மட்டும் அழியாமல் இருப்பதுபோல், அருட்பெருஞ்ஜோதி என்கின்ற நெருப்பானது நமது உடலை நிலைத்து நிற்கச்செய்யும் என்கின்ற இயற்கை விளக்கமும் இங்கே விளங்குகின்றது. மேலும் சூரியன் என்பது உண்மை. (உண்மை ஒளி), சந்திரன் என்பது பொய். (பொய் ஒளி), பூமி என்பது மரணமில்லா பெருவாழ்வைக் குறிக்கும். உண்மைக்கும் பொய்யுக்கும் இடையில்தான் நாம் இப்பெருவாழ்வை அடையமுடியும் என்கின்ற தத்துவமும் அடங்கியுள்ளன. அதாவது மாயை என்னும் சந்திரனைக்கடந்து உண்மை என்கின்ற சூரியனாவதே தைப்பூச ஜோதி தரிசனமாகும்.

இப்படிப்பட்ட தைப்பூச நன்னாளில் வடலூர் வடதிசைக்கு வந்திருந்து அருட்பெருஞ்ஜோதி காட்சியினை கண்டு களிக்க “சன்மார்க்க விவேக விருத்தி” மூலம் வள்ளலார் உங்கள் அனைவரையும் வரவேற்கின்றார். அன்றைய தினம் சத்திய ஞான சபையில் ஏழு திரைகளும் நீக்கப்பெற்று முழு இறைக்காட்சியினையும் கண்டு களிக்கலாம். அதிகாலையில் காணப்பெறும் காட்சியே சிறப்புவாய்ந்ததாகும். கிழக்கு வானிலே சூரியனும், மேற்கு வானிலே சந்திரனும் இடையில் இறைவனும் காட்சி கொடுக்கும் இயற்கை விளக்கம் அப்போது நமக்குக் கிடைக்கும்.

                                 --தி.ம.இராமலிங்கம்.

பலாசு கற்பம்

காரணப்பட்டு ச.மு.க. அருள் நிலையம் வழங்கும் ‘சன்மார்க்க விவேக விருத்தி’ என்னும் மின்னூலில் பிப்ரவரி 2017 ஆம் மாதம் வெளிவந்தவை:

                                              பலாசு கற்பம்

                                             ===========

பலாசு என்பது மர வகையினைச் சேர்ந்த ஒரு மூலிகை. இந்த பலாசு மரத்திற்கு புரசு என்ற வேறொரு பெயரும் உண்டு. நவகோள்களில் ஒன்றான இராகுவின் அம்சமாய் இந்த மரத்தினை குறிப்பிடுவர். பலாசு மூலிகையினை வைத்து கற்பம் செய்திடும் முறையினை போகர் அருளியுள்ளார்.

போகாமல் பலாசுனுட கற்பங்கேளு

புகழ்ந்தவேர்ப் பட்டையிலை காய்பூவோடு

நோகாம நிழலுலர்த்தா யுலர்த்திடித்து

நேரிசையாய் வடிகட்டிச் சூரணமேசெய்து

வேகாமல் வெள்ளாட்டுப்பாலிற் வெருகடிகொள்ளு

விரைந்துமே மண்டலந்தான் கொண்டாயானால்

சாகாமலிருக்கலாஞ் சதுமுகவன் படைப்பு

தகர்ந்துமே சமாதியினி லிருந்திடாயே.

பலாசு மரத்தின் வேர் பட்டை காய் மற்றும் பூ ஆகியவற்றை எடுத்து நிழலில் உலர்த்திக்கொள்ள வேண்டும். பின்னர் அவற்றை நன்கு இடித்துச் சூரணமாக செய்து சிமிழில் சேமித்துக் கொள்ள வேண்டும். பின்னர் அந்தச் சூரணத்தில் இருந்து வெருகடி அளவு எடுத்து வெள்ளாட்டுப் பாலில் குழைத்து உண்ண வேண்டும். இவ்வாறு தொடர்ந்து 48 நாட்கள் உண்டு வந்தால் மரணமில்லாத வாழ்வு கிடைக்கும். அவ்வாறு ஒரு மண்டலம் உண்டபின் சமாதி நிலையில் இருப்பது மேலும் நன்மை பயக்கும்.

வெருகடி: வெருகு என்பது காட்டுப்பூனையை குறிக்கும். வெருகடி என்பது பூனை தன் காலில் உள்ள பெருவிரல் உள்ளிட்ட மூன்று விரல்களினால் எடுக்கும் மண்ணின் அளவு. பழந்தமிழர் அளவை குறியீடுகளில் வெருகடியும் ஒன்று.

கர்ம சித்தர்கள் கூறும் இந்த சாகாமலிருக்கும் வித்தையில் உண்மை உள்ளது. இந்த உண்மை எதுவரையில் சாத்தியப்படும் என்றால் சதுமுகவன்/பிரமனின் படைப்பு தொழில்கள் நிற்கும்வரை சமாதி நிலையில் சாகாதிருக்கலாம் என்கிறார். அதற்கு மேல் சாகத்தான் வேண்டும். பிறகு மீண்டும் பிறவி நம்மை தொடரத்தான் செய்யும்.

ஞான சித்தரான நமது வள்ளற்பெருமான் கூறும் சாகாமலிருக்கும் வித்தை என்பது இந்த மல தேகத்தை ஞான தேகமாக்கிக்கொள்வது. இத்தேகத்திற்கு மரணம் என்பதே கிடையாது. காலாதீதனாகுவது. சமாதி பழக்கம் கூடாது என்பதே ஞான சித்தமாகும். சமாதி நிலையில் அவருக்கும் அவர் சார்ந்த உலகிற்கும் யாதொரு பயணுமில்லை. ஆனால் ஞான தேகம் பெற்றவர்களால் எவ்வுலக உயிர்கள் எல்லாம் இன்புறும்படி ஆக்க நிலையில் செயல்பட முடியும்.

எனினும் மேலே கூறிய கர்ம சித்தரின் கற்பத்தை உண்டு சமாதியில் இல்லாது தேகத்தை நீட்டிக்க செய்துகொள்வதிலும் தவறில்லை.

காயத்ரி மந்திரம்

காரணப்பட்டு ச.மு.க. அருள் நிலையம் வழங்கும் ‘சன்மார்க்க விவேக விருத்தி’ என்னும் மின்னூலில் ஜனவரி 2017 ஆம் மாதம் வெளிவந்தவை:

காயத்ரி மந்திரம்

===============

நாம் நமது “சன்மார்க்க விவேக விருத்தி”யில் சென்ற ஆகஸ்ட்-2016 ஆம் மாதம் வள்ளலார் அருளிய ‘காயத்ரி’ மந்திரத்தைப் பற்றி விளக்கமாக பார்த்தோம். ஆனால் இங்கே அதற்கு சற்று  விக்தியாசமான பார்வையில் அதே காயத்ரி மந்திரத்தை பற்றி சித்தர்கள் பார்வையில் பார்ப்போம்.

“ஓம் பூர்: புவ: ஸூவ:

 தத் ஸவிதுர் வரேண்யம்

 பர்கோ தேவஸ்ய தீமஹி

 தியோ: யோந: ப்ரசோதயாத்”

இதுதான் விசுவாமித்ர முனிவரால் சமஸ்கிருதத்தில் இயற்றப்பட்ட மந்திரம். இவர் காயத்தையே (உடல்) திரியாக எரித்து மகா மந்திர சக்தியான காயத்ரி மந்திரத்தினால் வேத மாதாவான காயத்ரி அம்மனை தரிசித்து எண்ணற்ற சித்திகளை அடைந்தார்.

மேலே உள்ளது மொழிமாற்றம் செய்யப்பட்ட மந்திரம் என்று தெரியவருகின்றது. அதாவது  தமிழிலிருந்து சமஸ்கிருதத்திற்கு இம்மந்திரம் மாற்றப்பட்டுள்ளது. தமிழ்ச் சித்தரால் இயற்றப்பட்டதே காயத்ரி மந்திரமாகும். தமிழின் நுட்பங்கள் மற்றும் செறிவான மொழியியலை தாங்கள் உணர்ந்து கொள்ளும் பொருட்டு உருவாக்கப்பட்டதெ சமஸ்கிருத மொழியாகும். (சம-இணை, கிருதம்-மொழி). காலப்போக்கில் இவ்வாறு மொழி மாற்றம் செய்யப்பட்டவைகளை ஆரியர்கள் தங்களுடையதாகக் கூறி அவற்றில் தங்களின் கற்பனாவாத மூட நம்பிக்கைகளை உட்புகுத்தி, கடவுளின் பிரதிநிதிகளாக தங்களை நிறுவிக்கொண்டு சடங்குகள், வழிபாட்டு முறைகள், பாவபுண்ணிய தீர்மானங்களை தமிழர்களின் மீது திணித்தனர்.

இன்னும் தெளிவாக சொல்வதாயின், பரிதிமாற்கலைஞரின் ‘தமிழ்மொழியின் வரலாறு’ என்ற நூலின் எட்டாவது பக்கத்து வரிகளை பார்ப்போம்,

“தமிழரிடத்திருந்த பல அரிய விஷயங்களையும் மொழிபெயர்த்துத் தமிழர் அறியுமுன்னரே அவற்றைத் தாமறிந்தன போலவும், வடமொழியினின்றுமே தமிழிற்கு அவை வந்தன போலவும் காட்டினர்.”

இவ்வாறு மொழிமாற்றம் செய்யப்பட்டவைகளில் ஒன்றுதான் காயத்ரி மந்திரமாகும். காயம்=உடல், திரி=உயிர், மந்திரம்=காக்கும். உடலையும் உயிரையும் பேணிக் காக்கும் கவசம் காயத்ரி மந்திரம் எனப்படும். இதன் தமிழ் மூல மந்திரத்தின் மொழிபெயர்ப்பு அல்லது  இணையான உச்சரிப்புகளைக் கொண்டதே தற்போது  புழக்கத்தில் உள்ள சமஸ்கிருத மந்திரமாகும். இந்த மந்திரம் காலம் காலமாக குருமுகமாக மட்டுமே உபதேசிக்கப்பட்டு வந்தது. பரவலாக அறியப் படாமல் காயத்ரி மந்திரம் மறைந்து போனதற்கு இதுவும் ஒரு காரணம்.

          கருவூரார் என்ற சித்தரால் தமிழ் மொழியில் அருளப்பட்டதுதான் காயத்ரி மந்திரமாகும். இதுவரை நாம் அறியாத தமிழ் மந்திரம் இதுதான்,

          “ஓம் பூர்வ புலன்கள் சுவை ஆகுக!

           தத்துவ வித்துக்கள் அரணாகுக!

           பாரின்கோ தேவர்கள் வசிக்கும் தீ மகிழட்டும்!

           தீயே யோகப் பரஞ்சோதி ஆகட்டும்!

இதன் உச்சரிப்புகள் நாம் இப்போது புழக்கத்தில் வைத்திருக்கும் காயத்ரி மந்திரத்தின் ஓசைகளை ஒத்திருப்பதை காணவும். இதன் மகத்துவத்தை காகபுசுண்டர் பின்வருமாறு கூறுகின்றார்,

          “மவுனமே இப்படித்தான் செய்யும் பொய்யோ

           வாய்க்குமல்லோ காயத்திரி வலுவே செய்யும்

           கெவுனமே மேல்கிளப்பும் தொழிலே தானே

           கேசரத்தில் ஏற்றி வைக்கும் சித்தி தானும்

           மவுனமேயென்று சொன்னார் முன்னோரெல்லாம்

           வந்தவர்கள் கண்டு கொண்ட வகையிதாமே

           ரவிதனை மறவாமல் நோக்கி நோக்கி

           காயத்ரி செபஞ்செய்து இருந்து பாரே”

திருமூலரும் இங்கே இணைகின்றார்,

          “காயத்திரியே கருது சாவித்திரி

           ஆய்தற்க்குவப்பவர் மந்திர மாங்குன்னி

           நேயத்தேரேறி நினைவுற்று நேயத்தாய்

           மாயத்துள் தோயோ மறையோர்கள் தாமே!

காயத்ரி சூரியனை நோக்கி சொல்லப்படும் மந்திரம். அதிகாலையில் சூரியன் உதிக்கும் முன்னர் சூரியனை பார்த்தபடி நின்று கொண்டு அல்லது பத்மாசனத்தில் அமர்ந்துக்கொண்டு ஆத்ம சுத்தியுடன் நூற்றியெட்டு முறை மனதுக்குள் உச்சரிக்க பலன் கிட்டும்.

          தமிழ் மொழிதான் அனைத்திற்கும் தந்தை மொழி என்று வள்ளலார் சொன்னது நினைவுக்கு வருகின்றது. 

இறை வழிபாடு

காரணப்பட்டு ச.மு.க. அருள் நிலையம் வழங்கும் ‘சன்மார்க்க விவேக விருத்தி’ என்னும் மின்னூலில் ஜனவரி 2017 ஆம் மாதம் வெளிவந்தவை:

                                        இறை வழிபாடு

சமண இறைவழிபாட்டிற்கும், மற்ற சமயங்களின் இறைவழிப்பாட்டிற்கும் நுண்ணிய வேறுபாடுண்டு. அவற்றையும் ஈண்டு ஒரு கதையின் மூலம் பார்ப்போம்.

ஒர் ஊரில், ஒரு பள்ளியில், தமிழ் ஆசிரியர் ஒருவர் இருந்தார். அவர் 
உண்மையின் உறைவிடம்; நேர்மையின் அடையாளம்; தமிழ்ப் பண்டிதர்; புலமையில் பேரறிஞர். அப்பள்ளியில், மாணவர்களால் மிக விரும்பப்படுபவரும் அவரே. மாணவர்கள் அவரின் வகுப்பில் மிக ஈடுபாட்டுடனும், மிக ஆர்வமுடனும் பாடம் கேட்பார்கள். ஆனால், பரிட்சையில் அவ்வாசிரியரின் பாடத்தில் தேர்ச்சி பெறவில்லை! ஏன்?

அதே ஊரில் உள்ள வேறொரு பள்ளியில் தமிழாசிரியர் ஒருவர் இருந்தார். அவரும் முன்னர் சொன்ன ஆசிரியர் போல் அனைத்து குணங்களும் நிரம்ப பெற்றவர். அவரும் மாணவர்களால் விரும்பப்படுபவர். மாணவர்கள், இவரின் வகுப்பு எப்போது வரும் என்று ஆர்வமாகக் காத்திருப்பார்கள். ஆனால், இவ்வாசிரியரின் மாணவர்கள் அனைவரும் பரிட்சையில் தேர்ச்சியடைந்தார்கள்! 
எப்படி?!!

முதலில் சொன்ன மாணவர்கள் பரிட்சையில் ஆசிரியரின் குணங்களையும், அவரின் ஆற்றல்களை போற்றி, புகழ்ந்து எழுதினார்கள். ;-)

ஆனால், பின் சொன்ன மாணவர்களோ, பரிட்சையில் தங்கள் ஆசிரியர் கற்றுக்கொடுத்த பாடங்களைக் கொண்டு பதில் எழுதினார்கள்!! தேர்ச்சியும் பெற்றார்கள்.

முன்னது மற்ற சமயங்களின் வழிபாடு! பின்னது சமண சமயம் போதிக்கும் வழிபாடு! நுண்ணியதாக இருந்தாலும், அவைக் காட்டும் கோட்பாட்டில் எத்தனை வித்தியாசங்கள்!!

சமணம், வழிபாட்டில் வியாபாரம் நோக்கம் இருக்கக் கூடாது என்று சொல்கிறது. அஃதாவது, தனக்கு ஒன்று வேண்டும் என்று இறைவனிடம் முறையிடுவதை அது அற வியாபாரம் என்று சொல்கிறது. ”இதனை” வியாபாரம் என்று சொல்லாமல் வேறென்ன வென்று அழைப்பது? சிந்தியுங்கள்!

குறளாசிரியரான தேவர் பெருமான் இறைத் தன்மைகளில் ஒன்றாக 
“வேண்டுதல் வேண்டாமை இலான்” என்ற குணத்தைக் குறித்திருக்கிறார்.  வேண்டுதல் வேண்டாமை இலான் என்றால் “விருப்பு – வெறுப்பு” என்ற பேதம் அற்றவர் என்றுப் பொருள். அவரை வணங்கினால் நமக்கு நன்மைகளையும், நம்முடையத் துன்பங்களையும் போக்குவார் என்று நினைத்து வணங்குவதும், அவரைத் தூற்றினால் நமக்கு கெடுதல் செய்வார் என்று நினைப்பதும் “தேவ மூடமாம்.